Thanksgiving

Eindelijk een paar dagen vrij vanwege Thanksgiving. Victor is er nu ook en we zijn veel op pad. Thanksgiving gevierd bij een collega van mij wier ouders in upstate New York wonen.


Traditioneel kalkoen en pumpkin pie. Ik las in de krant dat 98% van de Amerikanen die een Thanksgiving dinner houden, kalkoen eet. Naast het bericht stond een reclame voor adoptaturkey. Gisteren naar het strand geweest, eerst naar Coney Island, toen doorgelopen naar Brighton Beach. Nu nog een heel weekend om van prachtig zonnig weer in New York te genieten.

Quando sei nato

Kom net terug van de Amerikaanse premiere van Marco – La meglio gioventu - Tullio Giordana's nieuwste film "Quando sei nato, non puoi più nasconderti" (Als je eenmaal geboren bent kun je je niet meer verbergen). Het is Italiaanse filmweek in het BAM Cinemacenter in Brooklyn. Quando sei nato is een mooi, hoewel wat moralistisch verhaal over een jongetje van een famile in goede doen die tijdens een zeiltocht ongezien in het water valt, en vervolgens door illegale immigranten opgepikt wordt.


Na de film een vraaggesprek met de regisseur zelf, die maar gebrekkig Engels sprak. Er was een tolk – die vooral bleek ingehuurd voor heet gemak van de interviewer van de New York Times, die zo'n beetje de enige was die geen Italiaans verstond. Opvallend was dat de vragen uit het publiek vele malen interessanter waren dan je ze ooit bij lezingen hoort. Laatst naar een lezing van Zadie Smith geweest, en maar weer eens geprobeerd tijdens de publieksvragen stiekem weg te sneaken. Het zal wel komen doordat er niet zoveel wannabe filmmakers zijn als wannabe schrijvers. Na het vraaggesprek kregen we allemaal een schattige poster, vervolgens te voet naar huis gegaan. Wat is het toch goed om hier te wonen.

Verkiezingen

Het kan jullie niet ontgaan zijn, de Democraten hebben gewonnen tijdens de recente verkiezingen voor het Huis van Afgevaardigden en de Senaat. Voorts is ook nog minister van defensie Donald Rumsfeld afgetreden! Op mijn werk hebben we het nauwlettend gevolgd en er ging een groot gejuich op bij elke positieve uitslag; eerst voor de winst in de zwevende staat Montana, en vooral toen eindelijk het verlossende woord uit Virginia kwam. Hopelijk gaat er nu een frisse wind waaien, voor zover dat uberhaupt mogelijk is in dit malle land.

Smalltown America

Onlangs ben ik een weekendje naar New Hampshire geweest, om daar een vriendinnetje uit Bloomington op te zoeken. De trein zou er minstens 6 uur over doen, vliegen dus maar. Ik kwam wat traag op gang, en was slechts een half uur voor vertrek op JFK, waar de incheckmeneer me wat fronsend aankeek, maar het kwam allemaal dik in orde en een half uur later stegen we met z'n dertigen op in een Turbo prop. Vanaf het vliegveld in NH reden we naar de voet van Mount Monadnock, om vervolgens de berg te beklimmen. Het zou de meest beklommen berg in de wereld zijn, en dat bleek ook wel want het was echt file-bergbeklimmen. Niettemin een mooie tocht, flink stijgen (ca 600 meter) en prachtig uitzicht. 's Avonds met wat vrienden van haar naar een Pumpkin festival geweest, een heel fijn Amerikaans provinciaals familiestraatfeest (er werd uiteraard geen alcohol verkocht op straat!). Naar verluidt waren er 25.000 pompoenen gecarved door de plaatselijke bevolking.


De volgende dag was Ewa uitgenodigd voor een brunch door vrienden van de kerk, waar ik ook maar naartoe ben gegaan en dat was heel gezellig, zij het een tikje absurd. Ik werd geintroduceerd als 'de vriendin uit New York,' en alsof ik een soort buitenaards creatuur was werden er talloze bizarre vragen op mij afgevuurd. Terwijl ik pannekoekjes en gebakken eieren aan de priester doorgaf wisselde men horrorverhalen uit over tripjes naar de Grote Stad. Ik kan maar een ding zeggen, zo'n brunch maak je niet mee in New York! 's Middags nog een boswandeling gemaakt en toen weer naar het vliegveld - dit keer keurig een uur van tevoren, om vervolgens bijna drie uur vertraging te hebben. Zo kreeg ik ook mijn eigen horrorverhaal.

Weblog-stilte

Aaargh, wat was het lang stil op mijn weblog. Door drukte, maar goeie drukte. Eerst een gezellige invasie van vriendinnetjes, vervolgens druk op mijn werk omdat het halve kantoor in Frankfurt zat voor de Buchmesse, toen een weekendje fietsen in New Jersey (naar Victor's vader), een weekendje 'hiken' in New Hampshire met een vriendinnetje uit Bloomington dat daar nu woont, en tussendoor wat freelance klusjes voor zowel Nederland als Amerika. Alsof ik al niet genoeg werk. Dit weekend verhuisd, naar een andere buurt in Brooklyn. Man Met Een Van geregeld en een paar vrienden die in ruil voor een lunch mijn luttele bezittingen naar vierhoog sjouwden. Hoewel luttel, op miraculeuze wijze hebben mijn bezittingen zich verdubbeld; ik kwam hier bv met 2 dozen boeken, maak daar inmiddels maar 4 dozen van. Nu keert de rust weder en zal ik mijn leven beteren qua weblog. Hoewel, rust, volgende week komt Victor! Eindelijk.

Melk, de witte motor

Amazon verkoopt niet alleen boeken en cd's, maar ook etenswaren. Werkt precies hetzelfde: foto van het produkt vanuit verschillende hoeken, release datum, customer reviews. Melk is een van de best gerecenseerde items, magische & helende krachten worden aan de Tuscan Whole Milk toegedicht. Ook heel handig is: Customers who bought this item also bought "California Green Seedless Grapes," en "Fresh Vine Ripe Tomatoes." Helaas is er geen button voor "Have one to sell? Sell yours here," of "Get it for less! Order it used."

Een dag als alle andere

Ik vermoed dat jullie verwachten dat ik iets schrijf over de beleving in New York van 11 september-nu vijf-jaar-geleden. In ieder geval voel ik me bijna verplicht er iets over te schrijven. Maar truth be told: ik heb er weinig van gemerkt. Ik heb gewoon de hele dag gewerkt, ben met een collega naar een grootse schoenen uitverkoop gegaan (niks gevonden) en daarna hebben we ergens wat gegeten. Tenzij je zelf naar de herdenking op ground zero gaat, is het een dag als alle andere.

Wel is er nu een discussie losgebarsten over een foto die onlangs voor het eerst vertoond is. Zie Gawker en het stuk in de New York Times (wees snel, anders is het niet meer online).

1 jaar in de VS

Onlangs was ik precies een jaar in de Verenigde Staten, reden voor een feestje. Ik ging met een vriend naar een concert van Sonic Youth en de Yeah Yeah Yeah's. Het begon om 6 uur, wat ik een beetje vroeg vond, dus we maakten er 7 uur van. De reis ging naar Williamsburg, een buurt in Brooklyn, en op het moment dat ik uit de metro stapte klonk Sonic Youth me al tegemoet. Ik liep de muziek achterna en kwam in een oud openluchtzwembad terecht --nu begreep ik waarom het zo vroeg begon. We liepen door de rood stenen poort, sprongen het zwembad in en hebben ons gemengd tussen de relaxte en enthousiaste menigte die de bodem van het zwembad bevolkte. De langzaam ondergaande zon bescheen het podium, het Brooklyns witbier vloeide rijkelijk, de muziek was goed, kortom; geen slechte manier om een 1-jarig jubileum te vieren. Na afloop in een goed restaurant overheerlijke hamburgers gegeten, zoals het een echte Amerikaanse betaamt.

Legale meestervervalser

Afgelopen tien dagen op een huis en een poezebeest gepast; heerlijk even zonder huisgenoten van een full-equipped appartement in mooie buurt genoten. Lekker gegrasduind in hun boekencollectie - ook interessant in verband met mijn werk om een idee te hebben van wat de gemiddelde belezen Amerikaan in zijn boekenkast heeft staan. Allison las voornamelijk series van de schrijfster van Buffy the Vampire Slayer, handig in geval van verjaardagcadeaus, maar weinig inspirerend.

Nu weer thuis, alwaar een nieuwe huisgenoot tijdelijk zijn intrek heeft genomen. Dat brengt het aantal Israelische huisgenoten op drie, waardoor er alleen nog maar Hebreeuws wordt gesproken. Tja.
De nieuwe huisgenoot is overigens een legale meestervervalser; hij komt twee maanden per jaar naar New York om schilderijen voor beroemde kunstenaars te maken, die dan hun naam eronder zetten en ze voor veel geld verkopen. Waar hij uiteraard ook een aardige duit mee verdient.

Pfff

Ik weet dat er in Nederland een hittegolf is geweest, maar New York kan er ook wat van. Vandaag en morgen gevoelstemperatuur dik in de 40C. Het is hier afschuwelijk, laat ik er dat van zeggen.

Roode Hoek

Dit weekend heb ik een fietstochtje gemaakt naar Red Hook, een buurt in Brooklyn die al enige tijd in opmars is. Toen ik er eerder met Victor en een vriend 's avonds een wandelingetje was gaan maken leek het nog wat desolaat en unheimisch, bij daglicht ziet het er echter heel anders uit. Het doet denken aan Entrepot Dok, Oostelijke Handelskade, met prachtige pakhuizen, uitkijkend over het water, met zicht op de zuidpunt van Manhattan en het Vrijheidsbeeld. Roode Hoek is in 1636 door de Nederlanders gesticht, vandaar wellicht dat het me zo aansprak. In de pakhuizen bevinden zich grotendeels ateliers van kunstenaars. Een van de ateliers had een open dag, maar het bleek een glasblazerij van het type waar mijn ouders in hun niet aflatende opvoed-ijver ons op vakantie in Frankrijk altijd mee naartoe sleepten.


Resultaat is wel dat ik dus bekend ben met het glasblaas-proces en zonder schuldgevoel meer tijd kon besteden in de fantastische naastgelegen supermarkt, de Fairway, mij door veel mensen getipt als een 'Europese' supermarkt. Een andere fijne winkel met veel biologische producten is Whole Foods, maar wordt terecht ook wel Whole Paycheck genoemd. Fairway is een iets betaalbaarder alternatief en heeft zelfs meer keus. Na uitgebreid boodschappen te hebben gedaan nog even koffie gedronken op hun terras aan het water, toen met zware tassen de terugtocht aanvaard. Een reden om hier niet te gaan wonen is dat het minder goed bereikbaar is per openbaar vervoer. Goed nieuws in dat opzicht is dat op termijn de metro wordt doorgetrokken, wanneer hier 's werelds grootste Ikea wordt gebouwd. Dit is helaas ook precies weer een reden om er niet te gaan wonen.

Nog eentje dan

Ik ben vooral dol op
de interpretatie
van mijn fellow-
landgenoten.

Game Over

Ben nooit een groot spelletjes fan geweest, maar kon hier de verleiding niet weerstaan.

Een dagje naar het strand

Iets wat ik nooit echt met New York associeerde is het strand. Dat hebben ze wel degelijk. De afgelopen tijd ben ik een paar maal naar Brighton Beach geweest, ofwel Little Russia, of ook Little Odessa. Volgens de website wordt 80% van de business op Brighton Beach Boulevard door Russen geexploiteerd. Een klein onderzoekje van de redactie van Marleeninnewyork bevestigt deze cijfers. Er zijn vijf uitspanningen op de boulevard: twee met de naam 'Tatiana,' een met de naam 'Volna' en een genaamd 'Moscow on the Beach.'


Zoals jullie begrijpen is dit een verre van hip en cool strand. Je bevindt je voornamelijk tussen dikke Russen en Oost-Europeanen die continu zitten te schransen, zodat jij je in ieder geval geen zorgen hoeft te maken over je voorkomen. Dit paradijs ligt op slechts een half uurtje fietsen van mijn huis, of, nog sneller, met de metro die tot pal aan het strand rijdt. Komt allen zonnen in New York!

Jesus for Jews

Het moet niet veel gekker worden; het is JFJ maand in New York.

18 Miles of Books

Vandaag naar Strand geweest, 18 miles of books! Dat was genieten. Ik kwam tot de ontdekking dat ze ook een plankje Nederlandse boeken hebben, helaas was het een matige selectie. Nog even overwogen Onze mooiste koopvaardijschepen, deel 3, Passagiersschepen te kopen, puur vanwege de titel. Maar Strand wilde er 15 dollar voor hebben en dat vond ik van de gekke.

Wat ik wel gekocht heb is De complete Indonesische keuken, van onze eigen Lonny, die blije kok van de in guitige bamboemandjes verpakte kant-en-klaar maaltijden van de Albert Heijn. Thuis kwam ik erachter dat hij alle kruiden met hun Indonesische naam aanduidt, wat het gebruik danig bemoeilijkt. Ik vermoed dat dit boek over onbepaalde tijd weer in Strand belandt.

Onze kakkerlakken zijn nog groter

New York is New York, onvergelijkbaar met welke andere stad op aarde. Het is ook nog steeds Amerika. Het nieuws dat DaimlerChrysler "something called the Smart car" gaat introduceren is met de nodige scepsis ontvangen. Alleen in elektronica mogen dingen kleiner worden, voor de auto geldt nog steeds "the bigger the better." Dwars parkeren met je Smart handig? New Yorkers zouden 'm gewoon oppakken en mee naar huis nemen, om vervolgens hun take-out menu's erin te bewaren. Lees de ironie en de feiten.

My Beautiful Laundrette

Het wordt warmer en warmer en de stad begint zachtjesaan te stinken. Zeker in mijn buurt, waar mensen wat fanatieker vuilnis buitenzetten dan in andere buurten. Toch bevalt het me er goed. Minder geschikt voor uitgaan en leuk winkelen - de glittertopjes waarin de gemiddelde African-American vrouw haar schommelende boezem tentoonstelt hebben niet mijn voorkeur - maar verder is alles voorhanden. Vanmiddag naar de kapper geweest. Het meisje deed haar best om niet verbaasd te kijken - wat niet goed lukte. Het duurde lang. Mogelijk ben ik de eerste blanke vrouw met steil haar die ze ooit geknipt heeft. Wie zal het zeggen.


Daarna naar de wasserette. Terwijl de wasmachine voor $1,75 mijn kleren van de afgelopen vier weken waste, haalde ik een Sundae ijsje bij de naastgelegen McD. Toen, met het zachtzoemende geluid van dertig wasmachines op de achtergrond, Brazilie-Frankrijk gekeken.
Allez les Bleus!

Political turmoil

Wat een turmoil daar in Nederland! Gelukkig ben ik ver weg van alle misere, maar wel weer dicht bij Hirsi Ali... De New York Times schreef het volgende: AMSTERDAM, Netherlands (AP) -- The Dutch prime minister said Thursday his government will resign after his coalition split over the citizenship case of a Somali-born lawmaker... meer

Apparaten die ik heb leren kennen (1)

Nu ik eindelijk in de stad der steden ben, heb ik eigenlijk niks meer te vertellen. Het is klaar met de verwondering, de verbazing, het ongeloof. Ik ben weer in de geciviliseerde wereld en alles werkt weer zoals ik wil dat het werkt. Mensen lopen op straat, fietsen, winkelen, ik kan met het openbaar vervoer overal heen, en hoef niet als ik met een lekke band midden op de prairie sta naar mijn werk te bellen of iemand me komt halen.

Noodzakelijkerwijs teer ik op oude ideeen. Ik heb hier de meest waanzinnige apparaten ontdekt. Vroeger had ik een vriendinnetje wier ouders apparaatgek waren, en het beste was wel als er een snoer aanzat. Ze zouden hier hun hart kunnen ophalen. Nummer 1, gespot in de WalMart: The Banana Holder. Een elegant object in de keuken, en superhandig tegen het kneuzen van deze kwetsbare vruchten.

Tafel

Zo, ik heb een prachtige tafel gekocht. Kan ik eindelijk een beetje fatsoenlijk werken en m'n blog bijhouden. Heel New Yorks op craigslist gevonden, heel on-New Yorks heeft de vorige eigenaar 'm met de auto afgeleverd. Tot snel.

Snakes on a Plane

Het is wel te merken dat ik lange tijd in het cultureel onderontwikkelde Illinois heb gewoond - de hele hype van Snakes on a Plane is volledig aan mij voorbij gegaan. Voor diegenen die het nog niet weten: SoaP is een film met Samuel L. Jackson, de film gaat in augustus (NL september) in premiere. Een student met te veel tijd is in januari snakesonanblog begonnen, met 1 doel: een uitnodiging bemachtigen voor de premiere. Het bleek goeie reclame want sindsdien wordt nergens anders meer over geblogd. Niet onnodig, want het enige goeie aan de film is de titel, en Samuel L. Jackson natuurlijk. Voor mensen die ook te veel tijd hebben, begin hier.

Fysiek en virtueel

Onlangs ben ik - per Greyhound - van Bloomington naar New York verhuisd. Het leek me gepast om niet alleen fysiek, maar ook virtueel te verhuizen, vandaar deze nieuwe blog. Van tijd tot tijd zal ik hier berichten over het leven in New York.

Veel liefs, Marleen